Historia balneologii
Ponad wiek pod tym samym niebem.
Wieża, czerwone dachy i wnętrza dawnego zakładu kąpielowego przypominają, że Sopot od dawna przyjmował gości przyjeżdżających na kurację i odpoczynek.
Początki kurortu
Za symboliczny początek sopockiego kurortu uznaje się rok 1823, gdy lekarz Jean Georg Haffner uruchomił zakład kąpielowy. W kolejnych latach powstawały obiekty dla kuracjuszy, park, ścieżki spacerowe i pierwsze molo. Prawa miejskie Sopot otrzymał w 1901 roku.
Zakład Kąpielowy z lat 1903-1904
Nowy budynek zaprojektowali Paul Puchmüller i Heinrich Dunkel. W jego ofercie były m.in. ciepłe kąpiele borowinowe, solankowe, słodkowodne i morskie. Było to jedno z ważnych miejsc uzdrowiskowego Sopotu.
Architektura, którą rozpoznasz od razu
Budynek łączy elementy neorenesansu, neobaroku i secesji. Charakterystyczna wieża z punktem widokowym i latarnią skrywa komin. W hallu uwagę przyciąga witrażowy plafon, a całość zajmuje jeden z najbardziej rozpoznawalnych adresów przy sopockim molo.
Po wojnie
Po zniszczeniach wojennych odbudowano skrzydło wschodnie. W 1956 roku dawny Zakład Kąpielowy przekształcono w Zakład Balneologiczny i włączono do Wojewódzkiego Zespołu Reumatologicznego im. dr Jadwigi Titz-Kosko. Zabiegowa funkcja tego miejsca jest kontynuowana do dziś.
Zabytkowe pokoje kąpielowe
Najstarsze wnętrza z 1904 roku poddano konserwacji i rekonstrukcji. Podstawą były archiwalne fotografie oraz badania stratygraficzne. Na ich podstawie dobrano kolory ścian, mebli i drzwi. Wyposażenie pochodzi ze zbiorów własnych Zakładu Balneologicznego. Możliwość zwiedzania warto wcześniej ustalić z PCR.
Twój czas w Sopocie